پرواز

ما آدم ها همیشه آرزوی پرواز داشته ایم.همیشه دوست داشته ایم بال دربیاوریم وبه آسمان ها برویم.مثل پرنده ها.به همین دلیل بود که این پرندگان آهنی را ساختیم تا ما را به آسمان برسانند.ولی هرچه رفتیم نرسیدیم.پرواز برای ما هدف نیست.وسیله است.برای رسیدن به ملکوت باید پرواز کرد.ماندن صلاح نیست.ماندن یعنی نیستی و مرگ.یعنی بی خبری.یعنی سکوت و سکون.

این ها بهانه ای بود تا به یاد آوریم امروز سالروز پرواز دو کبوتر عاشق است.دو کبوتر که مقصد را در پرواز یافتند و از ویرانی لانه نهراسیدند.دو موج که عدم را در آسودگی دیدند و تا رسیدن به ساحل آرامش آرام نگرفتند.یکی سید و یکی صیاد.سید شهدا و صیاد دل ها.مرتضی آوینی و صیاد شیرازی.

مرتضی و علی به عشق مرتضی علی(ع) سر از پا نشناختند و تا دیار دوست پرگشودند.

وما....

ما نیز آرزوی شهادت داریم و شوق پرواز.اما چگونه؟چه کنیم؟چه باید کرد؟چه می شود کرد؟

طریقت پرواز را آیا بلدیم.سبک بال آیا شده ایم؟

هنوز نردبان آسمان را برنداشته اند.هنوز درب شهادت را نبسته اند.

هنوز می شود....

هنوز می توانیم...

نوشته شده توسط مهدی دلبند در دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391 ساعت 10:17 موضوع | لینک ثابت

کتاب جشن حنابندان را خواندم.گرچه امسال از راهیان نور جاماندم،این کتاب مرا  با خود به حال وهوای جبهه ها برد. مدتی با رزمنده ها همسفر بودم.در شب و روزشان.و در خلوت و جلوتشان. صفا و خلوص و شهامتی را که از رزمنده ها برایمان تعریف می کردند،در این کتاب یافتم.کوچک تر که بودم،یعنی آن وقت هایی که هنوز آنقدر گول دنیایی را که ناهلان برایم ساخته اند،نخورده بودم،یعنی اصلا در باغ نبودم .با شهدا بیشتر حال می کردم. خودم را به شهدا نزدیک تر  می دیدم.با خواندن این کتاب ناگاه به خود آمدم.از خود پرسیدم بین من و شهادت چقدر فاصله است.آیا در سبک زندگی که امروز با آن دست و پنجه نرم می کنم شهادت و آرزوی شهادت جایی دارد.

امروزی ها می گویند ما هنوز در جنگیم.می گویند جنگ تمام شده اما مبارزه تمام نشده.می گویند دشمن به ما تهاجم فرهنگی کرده و در جنگ نرمیم.این یعنی این که می شود باز هم شهید شد.اما شهادت در جنگ فرهنگی چگونه است؟چه کسی ما را شهید می خواند.اصلا چگونه باید شهید شویم؟

آن سبک زندگی ای که من در این کتاب خواندم اصلا با سبک زندگی امروز جور در نمی آید.چه باید کرد؟می گویند باید راه شهدا را ادامه داد؟اما چگونه؟جنگ ما با جنگ آنها متفاوت است.ما در آینده ای هستیم که شهید بیگی می گفت:«نمی دانیم شهید شویم تا آینده بماند یا بمانیم تا آینده شهید نشود».بیگی ها شهید شدند تا آینده بماند.

پس ما باید امروز شهید بشویم تا فردا بماند.

نوشته شده توسط مهدی دلبند در شنبه نوزدهم فروردین 1391 ساعت 10:50 موضوع | لینک ثابت

12 اسفندماه زمان برگزاری نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی است.این انتخابات به طور حتم از حساسیت بسیار بالایی برخوردار است.اهمیت ویژه این انتخابات از آن جهت است که در بستر شرایط  زمانی جدیدی نسبت به قبل رخ می دهد.هم اصل انتخابات و نحوه برگزاری آن و حضور مردم مهم است،هم انتخاب افراد صالح و انقلابی وهم تأثیرات این انتخابات در داخل و خارج.به ویژه با توجه به موج بیداری اسلامی در جهان اسلام و جنبش های اعتراضی در غرب تشکیل مجلسی در خور شأن انقلاب اسلامی باعث تحکیم و استمرار جایگاه رفیع نظام جمهوری اسلامی ونقش آفرینی هرچه بیشتر آن خواهد شد.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط مهدی دلبند در چهارشنبه دوازدهم بهمن 1390 ساعت 13:30 موضوع | لینک ثابت

تاریخ یعنی شرح حال ما ،منتها در یک صحنه دیگر...

« در هرجامعه ای،در هرشهری،در هر کشوری،مردم با یک دید با یک برش به دو قسم تقسیم می شوند.یک قسم کسانی که از روی فکر و فهمیدگی وآگاهی و تصمیم گیری کار می کنند.یک راهی را می شناسند و دنبال آن راه حرکت می کنند،خوب و بدش را کار نداریم-یک قسم اینها هستند-اسم اینها را خواص بگذاریم.یک قسم هم کسانی هستند که نه،دنبال این نیستند که ببینند چه راهی درست است،چه حرکتی صحیح است.بفهمند ،بسنجند،تحلیل کنند،درک کنند.می بینند که جو این طوری است،دنبال آن جو حرکت می کنند.اسم این را بگذاریم عوام»

ادامه مطلب

نوشته شده توسط مهدی دلبند در سه شنبه بیست و نهم آذر 1390 ساعت 11:8 موضوع | لینک ثابت

واکاوی ریشه های انحراف

نگرشی عمیق واز سر دقت به حادثه کربلا،اذهان حقیقت جو را به یک سؤال اساسی رهنمون می سازد که یافتن پاسخی مناسب برای آن نیازمند بررسی تاریخی و جامعه شناسانه  تاریخ صدر اسلام دارد.سؤال این است: چرا پنجاه سال بعد از وفات پیامبر(ص)کار کشور اسلامی به جایی برسد که همین مردم مسلمان ،از وزریرشان،امیرشان،سردارشان،عالمشان ،قاضی شان و قاری شان در کوفه وکربلا جمع شوند و جگرگوشه همین پیغمبر را با آن وضع فجیع به خاک و خون بکشند؟

ادامه مطلب

نوشته شده توسط مهدی دلبند در یکشنبه سیزدهم آذر 1390 ساعت 14:7 موضوع | لینک ثابت

انتخابات در هر کشوری یکی از ارکان اساسی دموکراسی محسوب می شود.استقبال از انتخابات و مشارکت بالا در آن نشانه ای از مقبولیت نظام سیاسی  در نزد مردم آن کشور است.نظام جمهوری اسلامی ایران در طول حیات 33ساله خود با برگزاری انتخابات متعدد و مشارکت حداکثری مردم از با ثبات ترین و مقبول ترین نظام های سیاسی دنیا برخوردار است.

از میان انتخابات متفاوتی  که در کشور برگزار می شود،انتخابات مجلس شورای اسلامی  به دلیل حساسیت آن همواره مورد توجه جدی بوده است.زیرا سرنوشت تصمیم سازی و قانون گذاری برای اداره امور مملکت باید به دست افراد توانمند و اهل سپرده شود.

شناخت کافی و درست مردم از وظایف و نقش مجلس و نمایندگان ، در انتخاب آنها تأثیر بسزایی دارد.هراندازه که مردم با توجه به تعهد و تخصص و ارزش های انسانی ونیز حیطه مسئولیت یک نماینده رأی دهند،مجلسی قوی و کارامد خواهیم داشت.

اما به نظر می رسد به رغم همه این مسائل،متأسفانه در استان کهگیلویه و بویراحمد،انتخابات وبه ویژه انتخابات مجلس شورای اسلامی بیش از آنکه  مبتنی بر انتخاب آگاهانه باشد.متأثر از گرایش های قومی و قبیله ای و سیاسی است.به دلیل عدم رشد فرهنگ صحیح انتخابات  قشر قابل توجهی از مردم چندان توجهی به تعهد و تخصص افراد نمی کنند.آنها معمولا از بزرگان قوم و قبیله خود پیروی می کنند.بزرگان نیز میزان توجه و گرایش کاندیدا به طایفه خود را ملاک قرار می دهند.

البته باید گفت که بعضی از نمایندگان نیز باتوجه به میزان حمایت اقوام و طوایف از خود وارد صحنه می شوند و با دلگرمی آنها رقابت می کنند.رفتار و گفتار آنها نیز به سمت جلب نظر بزرگان قوم سوق داده می شود.

پرواضح است که با وجود چنین فرهنگ نامیمونی  نه تنها موجبات رشد و توسعه استان را فراهم نخواهیم کرد.بلکه همچنان که تاریخ گذشته شاهد است .از جنبه های سیاسی ،فرهنگی،اجتماعی،اقتصادی و اخلاقی متضرر خواهیم شد.

نوشته شده توسط مهدی دلبند در دوشنبه هفتم آذر 1390 ساعت 13:53 موضوع | لینک ثابت

در حالی که حدود 4ماه به انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی زمان باقی است،جنب و جوش ها و تحرکات انتخاباتی از مدت ها قبل به صورت غیر رسمی در محافل خصوصی و در بین طرفداران نامزدها شروع شده است.موضوع انتخابات همواره در استان کهگیلویه و بویراحمد وضعیت متفاوتی داشته است.

از آن جهت که این موضوع به نحو بسیار چشمگیری تحت تأثیر بافت قومی و قبیله ای استان قرار دارد.مردم عموما در انتخابات ملاحظات قومی و قبیله ای را در نظر می گیرند.از این منظر باید اعتراف کرد که فرهنگ انتخابات در استان ما با فرهنگ مطلوب که شایسته سالاری ملاک انتخاب است فاصله قابل توجهی دارد.تجارب انتخابات گذشته نشان می دهد که انتخاب نمایندگان مجلس شورای اسلامی غالبا متأثر از دخالت دادن گرایش های قومی و قبیله ای در امر انتخاب بوده است.البته این نکته را نیز باید اضافه کرد که متاسفانه غالب کاندیداهای انتخابات  نه تنها در صدد حذف این فرهنگ ناصحیح برنیامده اند،بلکه خود نیز بر گسترش و ترویج آن دامن زده اند .بدین سبب است که هرساله در ایام انتخابات شاهد وقوع کشمکش های سیاسی ،قومی و قبیله ای هستیم که در واقع حاشیه های  داغ تر از متن هستند. نکته دیگر آنکه در حالی که از افراد تحصیلکرده و به اصطلاح نخبگان و خواص انتظار بیشتری می رود اما به نظر می رسد که این فرهنگ در آنها نیز رسوخ کرده است.

به هرصورت  آنچه اصولی تر به نظر می رسد  نگاه کردن به انتخابات از منظر تکلیف و انتخاب بر مبنای  شایستگی اخلاقی و علمی است.

نوشته شده توسط مهدی دلبند در دوشنبه هفتم آذر 1390 ساعت 13:52 موضوع | لینک ثابت

نظام سلطه جهانی پس از فروپاشی نظام الحادی کمونیسم و مست از این پیروزی بزرگ،خود را کدخدای دهکده جهانی پنداشت و نظام لیبرال دموکراسی را نظام نجات بخش و پایانی تاریخ خواند و همگان را به آرمان شهر خیالی خویش فراخواند.این نظام به ویژه پس از جنگ جهانی دوم  خود را به جهانیان غالب کرد و به مدد بهره گیری از ابزار سلاح و رسانه  همگان را مرعوب خود ساخت .

اما وقوع  انقلاب اسلامی فریادی رسا از دل تاریخ و از حلقوم تمامی زجرکشیدگان و پابرهنگان تاریخ بود  که بر سر فرعونیان ونمرودیان زمانه فرود آمد و شعله های فروزان این نور الهی خیمه های سیاه دودمان استکبار را سوزاند.انقلابی که انسان سرگشته دوران متوحش مدرن را تلنگری دیگر زد و هویت واقعی او را یادآور گشت.

واینک پس از گذشت بیش از 30 سال از این واقعه عظیم،پژواک صدای انقلاب در تمامی عالم به گوش می رسد و از خاور میانه تا خاور دور  و از سرزمین وحی تا دیارغرب را فرگرفته است.سردمداران کفر،این اخوان الشیاطین واین ابلیسان برتلبیس،تصور نمی کردند که موج بیداری اسلامی انسانی که مدتی است عالم را در برگرفته به سرزمین های آنها هم برسد.اما دیری نپایید که برخلاف پنداشته هایشان ،خیابان های اروپا و آمریکا صحنه تظاهرات مردمی شد.

اینک صدای انقلاب از وال استریت شنیده می شود.آمریکانشینان خسته از ظلم و دروغ و دغل،اینک آزادی را نه در مجسمه آزادی که در میدان وال استریت جستجو می کنند.اینک پس از شکسته شدن بت های کوچک در کشورهای اسلامی نوبت شکستن بت بزرگ است.واینک جهان در انتظار ابراهیم تا تبر به دوش ار سفر باز آید و ...

نوشته شده توسط مهدی دلبند در چهارشنبه چهارم آبان 1390 ساعت 9:45 موضوع | لینک ثابت

انقلاب نان؟انقلاب نام؟

انسان در پس باورها و پنداشت های خود آرمانهایی تصور می کند و برای رسیدن به آنها جهد و تلاش می نماید.هر قدر این آرمان ها بزرگتر باشند همتی افزون تر می طلبند.انسان همه فعالیت های  خود را طوری تنظیم می کند که در نهایت به آن آرمان ها دست یابد.واگر در این راه  کوتاهی کند،از دستیابی به آرمان ها باز خواهد ماند.همین تلاش و تکاپو و دست یازیدن به مشکلات و موانع ودست و پنجه گرم کردن با رنج ها مهنت ها وصبر بر مصائب و چشیدن تلخی و شیرینی راه ،آن چیزی است که نام آن را زندگی می گذارند....

ادامه مطلب

نوشته شده توسط مهدی دلبند در پنجشنبه سی و یکم شهریور 1390 ساعت 12:37 موضوع | لینک ثابت

اولین بار تو مسجد صاحب الزمان (عج) دیدمش.شاید حدود هفت هشت سال پیش بود.تازه از روستا به شهر اومده بود.به هوای آلوده و ناجوانمرد شهر عادت نداشت.همون صفای باطن دهاتی رو داشت.زلال مثل چشمه ساران.به نظرم سوم دبیرستان یا پیش دانشگاهی بود.باهم که آشنا شدیم تازه فهمیدم که پسر همین مش ضربعلی خودمونه.همین مش ضربعلی که در نگاه ما مردمان لوکس آسفالت نشین این جور آدما دهاتی اند و طفیلی جامعه شهری و فقط به درد بیگاری می خورن. مش ضربعلی توبازار عمده فروش ها بار خالی می کرد.بعضی وقت ها هم که مسجد کار ساختمونی داشت اونجا کارگری می کرد.همه دغدغش یه لقمه نون حلال بود.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط مهدی دلبند در سه شنبه بیست و دوم شهریور 1390 ساعت 9:58 موضوع | لینک ثابت